وه چه نيروي شگفت انگيزي است
دستهايي كه به هم پيوستهست...
به نام خدا
به نام انسان
و به نام آزادي
اول مهر يادآور دوستي و برادري و به هم پيوستن رودها و رودخانه ها براي دريا شدن است ، تا درس اول را كه همانا درس آزادي است، يكبار ديگر در سال تحصيلي جديد با هم زمزمه كنيم.
با درود به تمامي ياران دبستاني حاضر و غائب در سنگر دانشگاه ,اين دژ ايستادگي و مقاومت كه همواره در حاكميت 2ديكتاتوري، پيشگام مبارزات آزاديخواهانه ملتي اسير و دربند بوده است. بخصوص كه از پارسال تا كنون ، دانشگاهها پس از كودتاي انتخاباتي, شريان و قلب تپنده جنبش محسوب ميشوند و چشم اميد همه ملت ايران و زندانيان سياسي محسوب ميشوند.
ياراني كه با پايداري و مقاومت در برابر ديكتاتوري، بذر شرف و آزادگي ايران و ايراني را نه تنها در درون دانشگاه ، بلكه در پيشاپيش ملت ايران دركوچه ها و خيابانها پراكندند . آنان كه با فرياد ”مرگ بر ديكتاتور و زنده باد آزادي” در سراسر ميهن پيوند ناگسستني خود را با ملت خود مهر نمودند . آنان كه در سياهچالهاي اوين و كهريزك و گوهردشت ، ”فريادشان تموج شط حيات بود” و از پشت ديوارهاي زندان به ما انرژي بخشيده و متقابلا لرزه بر اندام نظام ولايت افكنده است.
آري ,اين روز ها در حالي به پيشواز اول مهر و سال تحصيلي جديد ميرويم كه بسياري از صندلي هاي همكلاسي هايمان خالي است . كيانوش و اشكان و عليرضا كه در راه آزادي ميهن همچون ”آرش كمانگير” جان خويش فديه راه آزادي نمودند. آنان كه خفت و ننگ تسليم را پذيرا نشدند و چون حاضر نبودند در مقابل دژخيم روي زانو انشان زندگي كنند، ايستاده به ديار باقي شتافتند...
آن عاشقان شرزه كه با شب نزيستند
رفتند وشهر خفته ندانست كيستند....
و يا همچون همرزمانمان مجيد توكلي و مهديه گلرو و .... ستاره پلي تكنيك و خورشيد دانشگاه علامه , كه همچنان بر عهد خود استوار و پابر جا ايستاد ه اند و ما را نيز در اين سوي ديوارها به ايستادگي فرا ميخوانند. بله پيام يكي بيشتر نيست و آن اينكه دانشگاه زنده است و جوشش قيام عليرغم سركوبي دانشجويان و بگير و ببند بي امان قداره بدستان ولايت ، همچنان باقي است.
دانشجويان، دانشگاهيان ، جوانان جنبش
در آستانه شروع سال تحصيلي ، همبستگي و اتحاد را بيش از پيش توشه راه كنيم و زنگ اول كلاس را با نيت نابودي ديكتاتوري حاكم به صدا در آوريم.
بار ديگر شعار مرگ بر ديكتاتور را بر تابلو و يا تخته سياه هر كلاس بنويسيم و به اين ايمان داشته باشيم كه هر شعار ما و هر فريادي برروي ديوارها ، تير خلاصي ست بر پيكر پوسيده ي نظام مستبد حاكم . امسال اين پيام را به جهانيان و ملت اسيرمان خواهيم رساند كه اينجا كشور آزادگان است و جاي جلادان و دروغگويان و غاصبان حاكميت مردم ايران نيست .
ايرانِ پر صلابت
هرگز تهي ز صاعقه و بانگ شير نيست
وين مرز پرگهر
ديگر سراي راحت جلاد پير نيست ....
وعده ما اول مهر , در سنگر آزادي
جمعي از دانشجويان آزاده در دانشگاه هاي اصفهان
مهر ماه 89
آژانس ايران خبر
دستهايي كه به هم پيوستهست...
به نام خدا
به نام انسان
و به نام آزادي
اول مهر يادآور دوستي و برادري و به هم پيوستن رودها و رودخانه ها براي دريا شدن است ، تا درس اول را كه همانا درس آزادي است، يكبار ديگر در سال تحصيلي جديد با هم زمزمه كنيم.
با درود به تمامي ياران دبستاني حاضر و غائب در سنگر دانشگاه ,اين دژ ايستادگي و مقاومت كه همواره در حاكميت 2ديكتاتوري، پيشگام مبارزات آزاديخواهانه ملتي اسير و دربند بوده است. بخصوص كه از پارسال تا كنون ، دانشگاهها پس از كودتاي انتخاباتي, شريان و قلب تپنده جنبش محسوب ميشوند و چشم اميد همه ملت ايران و زندانيان سياسي محسوب ميشوند.
ياراني كه با پايداري و مقاومت در برابر ديكتاتوري، بذر شرف و آزادگي ايران و ايراني را نه تنها در درون دانشگاه ، بلكه در پيشاپيش ملت ايران دركوچه ها و خيابانها پراكندند . آنان كه با فرياد ”مرگ بر ديكتاتور و زنده باد آزادي” در سراسر ميهن پيوند ناگسستني خود را با ملت خود مهر نمودند . آنان كه در سياهچالهاي اوين و كهريزك و گوهردشت ، ”فريادشان تموج شط حيات بود” و از پشت ديوارهاي زندان به ما انرژي بخشيده و متقابلا لرزه بر اندام نظام ولايت افكنده است.
آري ,اين روز ها در حالي به پيشواز اول مهر و سال تحصيلي جديد ميرويم كه بسياري از صندلي هاي همكلاسي هايمان خالي است . كيانوش و اشكان و عليرضا كه در راه آزادي ميهن همچون ”آرش كمانگير” جان خويش فديه راه آزادي نمودند. آنان كه خفت و ننگ تسليم را پذيرا نشدند و چون حاضر نبودند در مقابل دژخيم روي زانو انشان زندگي كنند، ايستاده به ديار باقي شتافتند...
آن عاشقان شرزه كه با شب نزيستند
رفتند وشهر خفته ندانست كيستند....
و يا همچون همرزمانمان مجيد توكلي و مهديه گلرو و .... ستاره پلي تكنيك و خورشيد دانشگاه علامه , كه همچنان بر عهد خود استوار و پابر جا ايستاد ه اند و ما را نيز در اين سوي ديوارها به ايستادگي فرا ميخوانند. بله پيام يكي بيشتر نيست و آن اينكه دانشگاه زنده است و جوشش قيام عليرغم سركوبي دانشجويان و بگير و ببند بي امان قداره بدستان ولايت ، همچنان باقي است.
دانشجويان، دانشگاهيان ، جوانان جنبش
در آستانه شروع سال تحصيلي ، همبستگي و اتحاد را بيش از پيش توشه راه كنيم و زنگ اول كلاس را با نيت نابودي ديكتاتوري حاكم به صدا در آوريم.
بار ديگر شعار مرگ بر ديكتاتور را بر تابلو و يا تخته سياه هر كلاس بنويسيم و به اين ايمان داشته باشيم كه هر شعار ما و هر فريادي برروي ديوارها ، تير خلاصي ست بر پيكر پوسيده ي نظام مستبد حاكم . امسال اين پيام را به جهانيان و ملت اسيرمان خواهيم رساند كه اينجا كشور آزادگان است و جاي جلادان و دروغگويان و غاصبان حاكميت مردم ايران نيست .
ايرانِ پر صلابت
هرگز تهي ز صاعقه و بانگ شير نيست
وين مرز پرگهر
ديگر سراي راحت جلاد پير نيست ....
وعده ما اول مهر , در سنگر آزادي
جمعي از دانشجويان آزاده در دانشگاه هاي اصفهان
مهر ماه 89
آژانس ايران خبر