هیچ کدام از فشارها نتوانست تو را به زانو درآورد.وحید لعلیپور، همسر مهدیه گلرو، فعال دانشجویی و عضو شورای دفاع از حق تحصیل، در 200 مین روز بازداشت همسرش، نامهای خطاب به وی نوشته است. لعلیپور در نامه خود مینویسد: چهار سال محرومیت از تحصیل آن هم در شرایطی که تنها یک ماه به فارغ التحصیل شدنت مانده بود، سه سال تلاش خستگی ناپذیر تو برای باز پس گرفتن حق مسلم و مصرح در قانون اساسی جمهوری اسلامی یعنی حق تحصیل، و نتیجه آن بیش از 1200 روز زندان، بیش از 40 روز انفرادی، بیش از 60 روز حبس در 209 و حدود 30 جلسه بازجویی بوده است.
متن کامل این نامه ، به این شرح است:
200 روز گذشت و بیش از 1000 روز دیگر از دوران محکومیت ناعادلانه ات باقی است و این تنها بخشی از ناعدالتی هایی است که حاکمیت بر تو روا داشته است.چهار سال محرومیت از تحصیل آن هم در شرایطی که فقط برای فارغ التحصیل شدنت تنها باید یک ماه دیگر تو را و انتقادهایت را تحمل می کردند و سه سال تلاش خستگی ناپذیر تو برای باز پس گرفتن حق مسلم و مصرح در قانون اساسی جمهوری اسلامی یعنی حق تحصیل و نتیجه آن بیش از 1200 روز زندان، بیش از 40 روز انفرادی، بیش از 60 روز حبس در 209 و حدود 30 جلسه بازجویی بوده است.ولی آخرین نامه ات از زندان آشکار کرد، که هیچکدام از این فشارها تو را به زانو در نیاورده و تو همچنان استوار و با صلابت به راهت ادامه می دهی. و باز هم این صبر و تحملت و اعتقادت به راهی که انتخاب کردی که همانا عدالتخواهی و مبارزه با ظلم و فریبکاری و دروغ است، مرا مدهوش خود کرده است.اکنون نگاهم به تو، نه فقط نگاه عاشق به معشوق، نه فقط نگاه یک همسر، بلکه نگاه انسانی است به انسانی که آزاده است و شجاع و معتقد به آرمان های متعالی.مهدیه من؛ خود بهتر می دانی که یک لحظه دوری از تو، مثل یک عمر بر من گذشته و خواهد گذشت. اما تو به من احساسی را فراتر از احساسات پاک عشق و محبت و دلتنگی آموختی؛ تو به من استواری و تحمل و آزاده بودن و سر خم نکردن در مقابل ظلم را آموختی، که شاید فراتر از احساس هایی است که پیش از این در کنار هم تجربه کرده بودیم و آموخته بودیم.حال با سری افراشته و پر افتخار به آینده ای می نگرم که بار دیگر تو را که همه وجود من هستی قهرمانانه در آغوش خواهم کشید.در پایان، 200 امین روز زندگی جدیدت را به تو تبریک می گویم و هر لحظه آرزو می کنم که این فراق به پایان رسد و تو دوباره به من بازگردی.
جرس
متن کامل این نامه ، به این شرح است:
200 روز گذشت و بیش از 1000 روز دیگر از دوران محکومیت ناعادلانه ات باقی است و این تنها بخشی از ناعدالتی هایی است که حاکمیت بر تو روا داشته است.چهار سال محرومیت از تحصیل آن هم در شرایطی که فقط برای فارغ التحصیل شدنت تنها باید یک ماه دیگر تو را و انتقادهایت را تحمل می کردند و سه سال تلاش خستگی ناپذیر تو برای باز پس گرفتن حق مسلم و مصرح در قانون اساسی جمهوری اسلامی یعنی حق تحصیل و نتیجه آن بیش از 1200 روز زندان، بیش از 40 روز انفرادی، بیش از 60 روز حبس در 209 و حدود 30 جلسه بازجویی بوده است.ولی آخرین نامه ات از زندان آشکار کرد، که هیچکدام از این فشارها تو را به زانو در نیاورده و تو همچنان استوار و با صلابت به راهت ادامه می دهی. و باز هم این صبر و تحملت و اعتقادت به راهی که انتخاب کردی که همانا عدالتخواهی و مبارزه با ظلم و فریبکاری و دروغ است، مرا مدهوش خود کرده است.اکنون نگاهم به تو، نه فقط نگاه عاشق به معشوق، نه فقط نگاه یک همسر، بلکه نگاه انسانی است به انسانی که آزاده است و شجاع و معتقد به آرمان های متعالی.مهدیه من؛ خود بهتر می دانی که یک لحظه دوری از تو، مثل یک عمر بر من گذشته و خواهد گذشت. اما تو به من احساسی را فراتر از احساسات پاک عشق و محبت و دلتنگی آموختی؛ تو به من استواری و تحمل و آزاده بودن و سر خم نکردن در مقابل ظلم را آموختی، که شاید فراتر از احساس هایی است که پیش از این در کنار هم تجربه کرده بودیم و آموخته بودیم.حال با سری افراشته و پر افتخار به آینده ای می نگرم که بار دیگر تو را که همه وجود من هستی قهرمانانه در آغوش خواهم کشید.در پایان، 200 امین روز زندگی جدیدت را به تو تبریک می گویم و هر لحظه آرزو می کنم که این فراق به پایان رسد و تو دوباره به من بازگردی.
جرس