گفتگو با اصغر کریمی
انترناسیونال: حکومت اسلامی از این تعرض گسترده به دانشجویان چپ چه هدف مشخصی را دنبال میکند؟ چرا این چنین سراسیمه و اینچنین گسترده به سراغ دانشجویان رفته است؟
اصغر کریمی: مبارزات دانشجویان از ١٨ تیر ٧٨ وارد فاز تازه ای شد. ابعاد تازه ای گرفت. جنبش توده ای برای سرنگونی رژیم از همین جا شروع شد. و طبیعی بود که با گسترش مبارزه برای سرنگونی، این چپ است که درمقابل جریانات مختلف راست رشد میکند. دانشگاه نمونه بارز این پیشروی چپ در کل جامعه در چند سال گذشته است و امروز دیگر با آزادی و برابری، با سوسیالیسم، با دفاع از کارگر، با لغو آپارتاید جنسی، آزادی بی قید و شرط بیان و آزادی زندانی سیاسی و لغو مجازات اعدام شناخته میشود. بنابراین هدف جمهوری اسلامی روشن است. حکومتی که نق زدن های حواشی خود را تحمل نمیکند، این سنگر مهم مبارزه مردم ایران را که مهمترین مطالبات و شعارهای مردم را برافراشته است، بطریق اولی باید در هم بکوبد و نیست و نابود کند. باید رهبرانش را میگرفت تا به زعم خود جلو رشد بیشترش را بگیرد. اما خودشان هم تصور نمیکردند ایده های سوسیالیستی و برابری طلبانه اینچنین در اعماق دانشگاهها در سراسر کشور ریشه دوانیده است و چنان قدرتمند است که حتی با دستگیری بسیاری از فعالین و رهبران آن، ١٦ آذر را وسیع و باشکوه برگزار میکند. اما هدف صرفا محدود کردن رشد چپ در دانشگاه نبود. باید آنرا در هم میکوبید و فعالین و رهبرانش را به اسارت میگرفت تا مردم معترض در کل جامعه و بویژه سوسیالیست هائی که در راس جنبش های اعتراضی مختلف هستند، پس بنشینند و حساب خود را بکنند. باید دانشگاه و چپ را در دانشگاه سرکوب میکرد تا مانع خیزش بیشتر کل مردم به جان آمده شود. در یک کلام هدف عقب راندن جنبش سرنگونی از یکطرف و از طرف دیگر جلوگیری از پیشروی کمونیسم بود. اما علیرغم هر وقفه ای که با این دستگیری ها بر سر راه مبارزات دانشجوئی و بطور مشخص جریان چپ و سوسیالیست ایجاد کند، این خیال عبثی است که بتواند مانع گسترش مبارزات مردم و مانع رشد سوسیالیسم و کمونیسم کارگری شود. آنچه در دانشگاهها و در سراسر کشور در همین چند هفته بعد از دستگیری های گسترده روی داده است، همین را نشان میدهد.
انترناسیونال: اهمیت سیاسی شکست این تعرض رژیم، برای دانشجویان، برای اعتراض مردم و برای پیشروی مبارزه مردم چیست؟
اصغر کریمی: تعرض رژیم را باید در هم شکست. این از هر نظر اهمیت دارد. دهها دانشجوی آزادیخواه را به زندان انداخته اند باید آنها را از چنگالشان بیرون کشید. این اولین اهمیت در هم شکستن تعرض رژیم است. باید مبارزه برای آزادی دانشجویان دستگیر شده و کل زندانیان سیاسی را گسترش داد و این امروز یک سنگر پیشروی مردم علیه حکومت است. یکی از مهمترین سنگرها است. باید رژیم را عقب راند تا کل نقشه اش علیه اعتراض بخش های مختلف مردم و علیه پیشروی کمونیسم، کمونیسم کارگری، در جامعه را نقش بر آب کرد. این دومین اهمیت مبارزه برای عقب راندن رژیم است. و سومین اهمیت این است که در صورتی که مبارزات مردم در داخل و در سطح بین المللی قادر شود این تعرض را در هم شکند و دانشجویان زندانی را از اسارتگاهها بیرون بیاورد، به هر درجه که موفق شود، راه پیشروی مبارزه مردم بسیار وسیعتر، همبستگی مردم بیشتر، روحیه مبارزه جوئی بالاتر، و اعتماد بنفس در میان بخش های مختلف مردم و منجمله دانشجویان بالاتر خواهد رفت. پیروزی مردم در این مبارزه، افت موقت مبارزات دانشجوئی را پایان میدهد و سنگرهای مبارزه حق طلبانه و آزادیخواهانه را نه تنها در دانشگاهها بلکه همه جا بسیار مستحکتر خواهد کرد، راه عروج کمونیسم کارگری را هموارتر خواهد ساخت و دست جمهوری اسلامی را بسته تر خواهد کرد. نقشه ارعاب جامعه در این صورت بیشتر پوچی خود را بر همگان نشان خواهد داد و ناتوانی رژیم در برابر مردم بیشتر عیان خواهد شد.
انترناسیونال: اهمیت سیاسی و عملی فراخوان خانواده های زندانیان سیاسی چیست؟
اصغر کریمی: اهمیت سیاسی شکست رژیم در این سنگر را توضیح دادم. از نظر سیاسی بویژه در شرایط امروز جامعه ایران، سنگر مبارزه برای آزادی دانشجویان دستگیرشده و کل زندانیان سیاسی، تعیین کننده و بسیار مهم است. و خانواده های دانشجویان در هفته های اخیر این سنگر را محکم تر کرده اند. مبارزه بی وقفه خانواده ها در این دوره از جلوه های درخشان مبارزه عادلانه مردم و از جلوه های درخشان تسلیم ناپذیری مردم است. نقش آنها حقیقتا قابل تقدیر است و فراخوان آنها شایسته حمایت گرم همه ما. در حالیکه پاپوش دوزی علیه عزیزان آنها، در کنار اخبار شکنجه و اذیت و آزار زندانیان، این قلب خانواده ها را درهم میفشرد اما یک روز هم خانه ننشستند و هرچه از دستشان برمیامد انجام دادند. خواست آزادی دانشجویان را بر داروخانه خود نصب کردند، درمقابل زندان و سایر ارگانهای رژیم مدام تجمع کردند، مردم را به حمایت فراخواندند، برای رساندن صدای خود به مردم با رسانه ها مصاحبه کردند، و با رشادت در مقابل حکومت ایستادند. به التماس نیفتادند، تضرع نکردند، با احساس حقانیت و با اعتماد بنفس و با سر افراشته از عزیزان خود و از آرمان عزیزان خود دفاع کردند و با صدای بلند اعلام کردند که آزادی بیان حق مردم و برگزاری روز دانشجو حق دانشجو است. و بنابراین صرفنظر از اینکه ندای مادران و پدران و سایر اعضای خانواده یک زندانی سیاسی خطاب به جامعه از هر ندائی موثرتر و بسیج کننده تر است و همبستگی و همدردی می آفریند، بدلیل نقشی که در این دوره ایفا کردند و اتوریته ای که در جامعه پیدا کردند، فراخوان آنها اهمیت زیادی دارد، بسیار موثرتر واقع میشود چون خود آنها در صف اول مبارزه دارند راه را هم نشان میدهند. این از نقطه نظر روحیه زندانیان نیز نقش حائز اهمیتی دارد.
از زمان دستگیری دانشجویان، خانواده ها همراه با دانشجویان دانشگاههای مختلف به اشکال مختلف مردم را به شرکت در مبارزه برای آزادی زندانیان فراخوانده اند و هر انسان آزادیخواهی باید از همه این فراخوانها به هرشکل و به هر میزانی که بتواند حمایت کند. فراخوان کنونی خانواده ها و بخشهائی از دانشجویان در چندین دانشگاه در تهران و مشهد و اهواز و شیراز برای برگزاری یک هفته همبستگی با دانشجویان و زندانیان سیاسی نقطه تازه ای در این مسیر است. هر کس هر کاری دارد باید بگذارد و به این فراخوان پاسخ دهد. این فراخوان باید با بیشترین عکس العمل مواجه شود. اهمیت سیاسی عقب راندن رژیم در این سنگر در واقع فراخوانی به همگان است که با تمام قوا در این مبارزه عادلانه و آزادیخواهانه شرکت کنند. هر کارگری، هر زن آزادیخواهی و هر جوان حق طلبی برای پیشروی خود احتیاج دارد این مبارزه را تقویت کند و رژیم را در این سنگر مهم شکست دهد.
انترناسیونال: اهمیت همبستگی جهانی با این فراخوان چیست؟
اصغر کریمی: داخل و خارج دو قلمرو مختلف مبارزه مردم برای خلاصی از این حکومت است. طیف وسیعی از مهاجرین ایرانی در کشورهای مختلف هستند که برخلاف تبلیغات گاه و بیگاه برخی جریانات، که اکثرا آبشخورشان همان رژیم و یا حواشی آن است، میتوانند در سرنوشت مبارزه در داخل کشور مستقیما دخیل باشند. اما علاوه بر نقشی که مهاجرین ایرانی میتوانند ایفا کنند، به یمن سالها فعالیت احزاب و جریانات سیاسی و در راس آنها حزب کمونیست کارگری، نطفه های یک همبستگی گسترده در سطح بین المللی و در میان مردم آزادیخواه و انساندوست کشورهای مختلف با مردم ایران شکل گرفته است و روز بروز ابعاد وسیعتری بخود میگیرد. امروز در سطح نسبتا وسیعی با مردم ایران علیه اعدام و سنگسار همبستگی میشود، علیه بیحقوقی زن یا در دفاع از کارگر و یا برای آزادی زندانیان سیاسی همبستگی شکل میگیرد و این هنوز شروع یک جنبش بسیار عظیم است. بنظر من جنبش آزادیخواهانه مردم ایران، به این دلیل که در مقابل اسلام سیاسی قرار دارد و به این دلیل که شعارها و مطالبات سوسیالیستی و آزادیخواهانه بر آن حاکم است، این زمینه را دارد که حمایت مردم جهان را به همان اندازه حمایت از مبارزه مردم آفریقای جنوبی علیه آپارتاید نژادی، و حتی وسیعتر و همه جانبه تر و عمیقتر به خود جلب کند.
نتیجتا، جلب همبستگی با دانشجویان زندانی در عین حال که مبارزه برای آزادی دانشجویان را تقویت میکند درعین حال جزئی از یک استراتژی مهم مبارزه برای محکومیت رژیم اعدام، رژیم آپارتاید جنسی، رژیم سرکوب کارگر و جزئی از استراتژی سرنگونی جمهوری اسلامی است. و همینطور جزئی از استراتژی به میدان کشیدن این نیرو در کنار جنبش سوسیالیستی در مقابل جنبش های ارتجاعی دیگر است.
همبستگی جهانی از یک نقطه نظر دیگر نیز برای مبارزه مردم ایران حیاتی است و آن گذاشتن فشار دائمی بر حکومت های غربی و ممانعت از بند و بست های آنها با جمهوری اسلامی است.
بسیج افکار عمومی مردم آزادیخواه، بسیج ایرانیان مهاجر، کار لابی ایستی و فشار به دولتها و احزاب و نهادهای بین المللی با هدف جلوگیری از بند و بست با جمهوری اسلامی و وادار کردن آنها به فشار بر جمهوری اسلامی در زمینه حقوق و آزادی های مردم، شاید محورهای اصلی فعالیت در سطح بین المللی را توضیح دهد. و هرکدام از این عرصه ها حجم زیادی از فعالیت را لازم دارد. جمهوری اسلامی افشای چندانی در میان مردم دنیا لازم ندارد، فی الحال به یمن سالها فعالیت گسترده منفور است. مهم در دستورگذاشتن راهها و اشکالی است که این نفرت و انزجار بین المللی بسیج شود، بالفعل شود و به حرکتی تبدیل شود.
انترناسیونال: حزب از این فراخوان حمایت فعال کرده است. چه اقداماتی در دستور حزب است تا این همبستگی هر چه قویتر و موثرتر برگزار شود؟
اصغر کریمی: در داخل کشور تمرکز هرروزه روی این مساله و خبررسانی به مردم از طریق برنامه های مختلف تلویزیونی و مصاحبه با اعضای خانواده ها و وکلا و نیز از طریق سایتها و میلینگ لیست ها، تلاش برای ایجاد همبستگی با خانواده های دانشجویان در میان کارگران و بخشهای دیگر جامعه، جمع آوری طومار، خبررسانی منظم از تجمعات اعتراضی خانواده ها و غیره و در خارج کشور تظاهرات و پیکت در مقابل مراکز رژیم یا در مراکز و میادین شهرهای چندین کشور، برگزاری تعداد قابل توجهی نمایشگاه عکس از دانشجویان و مبارزات آنها، حجم وسیعی از توزیع اطلاعیه و فراخوان به زبانهای مختلف به شکل پخش در میان مردم یا از طریق میلینگ لیستهای بزرگ،برگزاری شب های همبستگی، بسیج سازمان های دانشجوئی و سازمانهای کارگری در همبستگی با دانشجویان زندانی و سایر زندانیان سیاسی و محکومیت رژیم، ملاقات با نهادهای حقوق بشر و همینطور کمیسیون های حقوق بشر دولتهای غربی و اتحادیه اروپا به منظور اعمال فشار برآنها و وادار کردنشان به محکومیت رژیم و خواست آزادی دانشجویان و زندانیان سیاسی و تلاش برای انعکاس این فعالیت ها و فراخوانها در رسانه های مختلف این کشورها رئوس اصلی فعالیت حزب را تشکیل میدهند. در هفته های گذشته این فعالیت ها از طرف واحدهای مختلف حزب جریان داشته است و گوشه ای از آنها در نشریات و سایت های حزب کمونیست کارگری منعکس شده است. *
انترناسیونال: حکومت اسلامی از این تعرض گسترده به دانشجویان چپ چه هدف مشخصی را دنبال میکند؟ چرا این چنین سراسیمه و اینچنین گسترده به سراغ دانشجویان رفته است؟
اصغر کریمی: مبارزات دانشجویان از ١٨ تیر ٧٨ وارد فاز تازه ای شد. ابعاد تازه ای گرفت. جنبش توده ای برای سرنگونی رژیم از همین جا شروع شد. و طبیعی بود که با گسترش مبارزه برای سرنگونی، این چپ است که درمقابل جریانات مختلف راست رشد میکند. دانشگاه نمونه بارز این پیشروی چپ در کل جامعه در چند سال گذشته است و امروز دیگر با آزادی و برابری، با سوسیالیسم، با دفاع از کارگر، با لغو آپارتاید جنسی، آزادی بی قید و شرط بیان و آزادی زندانی سیاسی و لغو مجازات اعدام شناخته میشود. بنابراین هدف جمهوری اسلامی روشن است. حکومتی که نق زدن های حواشی خود را تحمل نمیکند، این سنگر مهم مبارزه مردم ایران را که مهمترین مطالبات و شعارهای مردم را برافراشته است، بطریق اولی باید در هم بکوبد و نیست و نابود کند. باید رهبرانش را میگرفت تا به زعم خود جلو رشد بیشترش را بگیرد. اما خودشان هم تصور نمیکردند ایده های سوسیالیستی و برابری طلبانه اینچنین در اعماق دانشگاهها در سراسر کشور ریشه دوانیده است و چنان قدرتمند است که حتی با دستگیری بسیاری از فعالین و رهبران آن، ١٦ آذر را وسیع و باشکوه برگزار میکند. اما هدف صرفا محدود کردن رشد چپ در دانشگاه نبود. باید آنرا در هم میکوبید و فعالین و رهبرانش را به اسارت میگرفت تا مردم معترض در کل جامعه و بویژه سوسیالیست هائی که در راس جنبش های اعتراضی مختلف هستند، پس بنشینند و حساب خود را بکنند. باید دانشگاه و چپ را در دانشگاه سرکوب میکرد تا مانع خیزش بیشتر کل مردم به جان آمده شود. در یک کلام هدف عقب راندن جنبش سرنگونی از یکطرف و از طرف دیگر جلوگیری از پیشروی کمونیسم بود. اما علیرغم هر وقفه ای که با این دستگیری ها بر سر راه مبارزات دانشجوئی و بطور مشخص جریان چپ و سوسیالیست ایجاد کند، این خیال عبثی است که بتواند مانع گسترش مبارزات مردم و مانع رشد سوسیالیسم و کمونیسم کارگری شود. آنچه در دانشگاهها و در سراسر کشور در همین چند هفته بعد از دستگیری های گسترده روی داده است، همین را نشان میدهد.
انترناسیونال: اهمیت سیاسی شکست این تعرض رژیم، برای دانشجویان، برای اعتراض مردم و برای پیشروی مبارزه مردم چیست؟
اصغر کریمی: تعرض رژیم را باید در هم شکست. این از هر نظر اهمیت دارد. دهها دانشجوی آزادیخواه را به زندان انداخته اند باید آنها را از چنگالشان بیرون کشید. این اولین اهمیت در هم شکستن تعرض رژیم است. باید مبارزه برای آزادی دانشجویان دستگیر شده و کل زندانیان سیاسی را گسترش داد و این امروز یک سنگر پیشروی مردم علیه حکومت است. یکی از مهمترین سنگرها است. باید رژیم را عقب راند تا کل نقشه اش علیه اعتراض بخش های مختلف مردم و علیه پیشروی کمونیسم، کمونیسم کارگری، در جامعه را نقش بر آب کرد. این دومین اهمیت مبارزه برای عقب راندن رژیم است. و سومین اهمیت این است که در صورتی که مبارزات مردم در داخل و در سطح بین المللی قادر شود این تعرض را در هم شکند و دانشجویان زندانی را از اسارتگاهها بیرون بیاورد، به هر درجه که موفق شود، راه پیشروی مبارزه مردم بسیار وسیعتر، همبستگی مردم بیشتر، روحیه مبارزه جوئی بالاتر، و اعتماد بنفس در میان بخش های مختلف مردم و منجمله دانشجویان بالاتر خواهد رفت. پیروزی مردم در این مبارزه، افت موقت مبارزات دانشجوئی را پایان میدهد و سنگرهای مبارزه حق طلبانه و آزادیخواهانه را نه تنها در دانشگاهها بلکه همه جا بسیار مستحکتر خواهد کرد، راه عروج کمونیسم کارگری را هموارتر خواهد ساخت و دست جمهوری اسلامی را بسته تر خواهد کرد. نقشه ارعاب جامعه در این صورت بیشتر پوچی خود را بر همگان نشان خواهد داد و ناتوانی رژیم در برابر مردم بیشتر عیان خواهد شد.
انترناسیونال: اهمیت سیاسی و عملی فراخوان خانواده های زندانیان سیاسی چیست؟
اصغر کریمی: اهمیت سیاسی شکست رژیم در این سنگر را توضیح دادم. از نظر سیاسی بویژه در شرایط امروز جامعه ایران، سنگر مبارزه برای آزادی دانشجویان دستگیرشده و کل زندانیان سیاسی، تعیین کننده و بسیار مهم است. و خانواده های دانشجویان در هفته های اخیر این سنگر را محکم تر کرده اند. مبارزه بی وقفه خانواده ها در این دوره از جلوه های درخشان مبارزه عادلانه مردم و از جلوه های درخشان تسلیم ناپذیری مردم است. نقش آنها حقیقتا قابل تقدیر است و فراخوان آنها شایسته حمایت گرم همه ما. در حالیکه پاپوش دوزی علیه عزیزان آنها، در کنار اخبار شکنجه و اذیت و آزار زندانیان، این قلب خانواده ها را درهم میفشرد اما یک روز هم خانه ننشستند و هرچه از دستشان برمیامد انجام دادند. خواست آزادی دانشجویان را بر داروخانه خود نصب کردند، درمقابل زندان و سایر ارگانهای رژیم مدام تجمع کردند، مردم را به حمایت فراخواندند، برای رساندن صدای خود به مردم با رسانه ها مصاحبه کردند، و با رشادت در مقابل حکومت ایستادند. به التماس نیفتادند، تضرع نکردند، با احساس حقانیت و با اعتماد بنفس و با سر افراشته از عزیزان خود و از آرمان عزیزان خود دفاع کردند و با صدای بلند اعلام کردند که آزادی بیان حق مردم و برگزاری روز دانشجو حق دانشجو است. و بنابراین صرفنظر از اینکه ندای مادران و پدران و سایر اعضای خانواده یک زندانی سیاسی خطاب به جامعه از هر ندائی موثرتر و بسیج کننده تر است و همبستگی و همدردی می آفریند، بدلیل نقشی که در این دوره ایفا کردند و اتوریته ای که در جامعه پیدا کردند، فراخوان آنها اهمیت زیادی دارد، بسیار موثرتر واقع میشود چون خود آنها در صف اول مبارزه دارند راه را هم نشان میدهند. این از نقطه نظر روحیه زندانیان نیز نقش حائز اهمیتی دارد.
از زمان دستگیری دانشجویان، خانواده ها همراه با دانشجویان دانشگاههای مختلف به اشکال مختلف مردم را به شرکت در مبارزه برای آزادی زندانیان فراخوانده اند و هر انسان آزادیخواهی باید از همه این فراخوانها به هرشکل و به هر میزانی که بتواند حمایت کند. فراخوان کنونی خانواده ها و بخشهائی از دانشجویان در چندین دانشگاه در تهران و مشهد و اهواز و شیراز برای برگزاری یک هفته همبستگی با دانشجویان و زندانیان سیاسی نقطه تازه ای در این مسیر است. هر کس هر کاری دارد باید بگذارد و به این فراخوان پاسخ دهد. این فراخوان باید با بیشترین عکس العمل مواجه شود. اهمیت سیاسی عقب راندن رژیم در این سنگر در واقع فراخوانی به همگان است که با تمام قوا در این مبارزه عادلانه و آزادیخواهانه شرکت کنند. هر کارگری، هر زن آزادیخواهی و هر جوان حق طلبی برای پیشروی خود احتیاج دارد این مبارزه را تقویت کند و رژیم را در این سنگر مهم شکست دهد.
انترناسیونال: اهمیت همبستگی جهانی با این فراخوان چیست؟
اصغر کریمی: داخل و خارج دو قلمرو مختلف مبارزه مردم برای خلاصی از این حکومت است. طیف وسیعی از مهاجرین ایرانی در کشورهای مختلف هستند که برخلاف تبلیغات گاه و بیگاه برخی جریانات، که اکثرا آبشخورشان همان رژیم و یا حواشی آن است، میتوانند در سرنوشت مبارزه در داخل کشور مستقیما دخیل باشند. اما علاوه بر نقشی که مهاجرین ایرانی میتوانند ایفا کنند، به یمن سالها فعالیت احزاب و جریانات سیاسی و در راس آنها حزب کمونیست کارگری، نطفه های یک همبستگی گسترده در سطح بین المللی و در میان مردم آزادیخواه و انساندوست کشورهای مختلف با مردم ایران شکل گرفته است و روز بروز ابعاد وسیعتری بخود میگیرد. امروز در سطح نسبتا وسیعی با مردم ایران علیه اعدام و سنگسار همبستگی میشود، علیه بیحقوقی زن یا در دفاع از کارگر و یا برای آزادی زندانیان سیاسی همبستگی شکل میگیرد و این هنوز شروع یک جنبش بسیار عظیم است. بنظر من جنبش آزادیخواهانه مردم ایران، به این دلیل که در مقابل اسلام سیاسی قرار دارد و به این دلیل که شعارها و مطالبات سوسیالیستی و آزادیخواهانه بر آن حاکم است، این زمینه را دارد که حمایت مردم جهان را به همان اندازه حمایت از مبارزه مردم آفریقای جنوبی علیه آپارتاید نژادی، و حتی وسیعتر و همه جانبه تر و عمیقتر به خود جلب کند.
نتیجتا، جلب همبستگی با دانشجویان زندانی در عین حال که مبارزه برای آزادی دانشجویان را تقویت میکند درعین حال جزئی از یک استراتژی مهم مبارزه برای محکومیت رژیم اعدام، رژیم آپارتاید جنسی، رژیم سرکوب کارگر و جزئی از استراتژی سرنگونی جمهوری اسلامی است. و همینطور جزئی از استراتژی به میدان کشیدن این نیرو در کنار جنبش سوسیالیستی در مقابل جنبش های ارتجاعی دیگر است.
همبستگی جهانی از یک نقطه نظر دیگر نیز برای مبارزه مردم ایران حیاتی است و آن گذاشتن فشار دائمی بر حکومت های غربی و ممانعت از بند و بست های آنها با جمهوری اسلامی است.
بسیج افکار عمومی مردم آزادیخواه، بسیج ایرانیان مهاجر، کار لابی ایستی و فشار به دولتها و احزاب و نهادهای بین المللی با هدف جلوگیری از بند و بست با جمهوری اسلامی و وادار کردن آنها به فشار بر جمهوری اسلامی در زمینه حقوق و آزادی های مردم، شاید محورهای اصلی فعالیت در سطح بین المللی را توضیح دهد. و هرکدام از این عرصه ها حجم زیادی از فعالیت را لازم دارد. جمهوری اسلامی افشای چندانی در میان مردم دنیا لازم ندارد، فی الحال به یمن سالها فعالیت گسترده منفور است. مهم در دستورگذاشتن راهها و اشکالی است که این نفرت و انزجار بین المللی بسیج شود، بالفعل شود و به حرکتی تبدیل شود.
انترناسیونال: حزب از این فراخوان حمایت فعال کرده است. چه اقداماتی در دستور حزب است تا این همبستگی هر چه قویتر و موثرتر برگزار شود؟
اصغر کریمی: در داخل کشور تمرکز هرروزه روی این مساله و خبررسانی به مردم از طریق برنامه های مختلف تلویزیونی و مصاحبه با اعضای خانواده ها و وکلا و نیز از طریق سایتها و میلینگ لیست ها، تلاش برای ایجاد همبستگی با خانواده های دانشجویان در میان کارگران و بخشهای دیگر جامعه، جمع آوری طومار، خبررسانی منظم از تجمعات اعتراضی خانواده ها و غیره و در خارج کشور تظاهرات و پیکت در مقابل مراکز رژیم یا در مراکز و میادین شهرهای چندین کشور، برگزاری تعداد قابل توجهی نمایشگاه عکس از دانشجویان و مبارزات آنها، حجم وسیعی از توزیع اطلاعیه و فراخوان به زبانهای مختلف به شکل پخش در میان مردم یا از طریق میلینگ لیستهای بزرگ،برگزاری شب های همبستگی، بسیج سازمان های دانشجوئی و سازمانهای کارگری در همبستگی با دانشجویان زندانی و سایر زندانیان سیاسی و محکومیت رژیم، ملاقات با نهادهای حقوق بشر و همینطور کمیسیون های حقوق بشر دولتهای غربی و اتحادیه اروپا به منظور اعمال فشار برآنها و وادار کردنشان به محکومیت رژیم و خواست آزادی دانشجویان و زندانیان سیاسی و تلاش برای انعکاس این فعالیت ها و فراخوانها در رسانه های مختلف این کشورها رئوس اصلی فعالیت حزب را تشکیل میدهند. در هفته های گذشته این فعالیت ها از طرف واحدهای مختلف حزب جریان داشته است و گوشه ای از آنها در نشریات و سایت های حزب کمونیست کارگری منعکس شده است. *